วรรณกรรมเล่มแรกของข้าพเจ้า

สมุดปกดำกับใบไม้สีแดง - วินทร์ เลียววาริณ

.....เมื่อปี 2544 หนังสือเล่มหนึ่งได้เปลี่ยนข้าพเจ้าจากที่ไม่นิยมชมชอบการอ่านหนังสือที่ไม่มีรูปภาพประกอบ ไม่ว่าจะเป็นนวนิยายหรือเรื่องสั้น ( ถ้าจะอ่านหนังสือสักเล่มก็ต้องเป็นหนังสือการ์ตูนเท่านั้น ) ให้หันมาสนใจหนังสือเรื่องสั้นเป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้เพียงครึ่งๆ กลางๆ จากคนที่ไม่เคยเดินเข้าร้านหนังสือกลับกลายต้องเดินเข้าออกร้านหนังสือเป็นว่าเล่นทุกครั้งที่มีเวลา เพียงเพื่อตามหาซื้อหนังสือเล่มดังว่านี้มาอ่านต่อให้จบและเก็บไว้เป็นของตัวเอง เนื่องจากได้อ่านหนังสือเล่มนี้เพียงบางส่วนและตอนทีอ่านก็ไม่ได้สนใจที่จะจดจำชื่อหนังสือหรือชื่อผู้เขียน จึงไม่สามารถให้ข้อมูลของหนังสือแก่พนักงานขายหนังสือเพื่อค้นหาหนังสือได้ อาศัยความทรงจำอันน้อยนิดทีมีต่อหนังสือเล่มนี้ เที่ยวเสาะหาตามร้านหนังสือต่างๆ ใช้เวลานานมากกว่าจะพบเจอในร้านหนังสือแห่งหนึ่ง เมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบก็รู้สึกชื่นชมความสามารถในการแต่งเรื่องของผู้เขียนอย่างมาก หนังสือเล่มนี้จึงจุดประกายความชื่นชอบในหนังสือวรรณกรรมประเภทเรื่องสั้นและนวนิยายให้แก่ข้าพเจ้าและเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ข้าพเจ้ารักการอ่าน

กระทั่งเดือนตุลาคม 2547 มีโอกาสได้ไปเดินงานหนังสือเป็นครั้งแรก เป็นงานมหกรรมหนังสือระดับชาติ ครั้งที่ 9 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ภายในงานได้เห็นหนังสือมากมาย ตื่นตาตื่นใจไปกับการเดินดูและเลือกซื้อหนังสือเหล่านั้น ข้าพเจ้าจึงกลายเป็นขาประจำของงานหนังสือที่จัดขึ้นปีละ 3 ครั้ง ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ไม่ว่าจะเป็นงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ที่จัดตอนต้นปี , เทศกาลหนังสือเด็กและเยาวชน ตอนกลางปี และมหกรรมหนังสือระดับชาติ ตอนปลายปี รวมทั้งงานหนังสือที่จัดโดยสำนักพิมพ์ต่างๆ ด้วย .